Diegenen die na 1955 geboren zijn, lopen drie keer meer risico om slachtoffer van een diepe depressie te worden dan de generatie van hun grootouders - aldus de New York Times in december 1992. De enorme opkomst van depressie is een mondiaal verschijnsel en vrouwen zijn er zelfs nog gevoeliger voor dan mannen. De jonge, mooie en talentvolle Elizabeth Wurtzel, geboren in New York in 1967, is zo'n aangewezen slachtoffer van een levenslange depressie, die niet alleen gekenmerkt wordt door droefheid, maar ook door verlammende lusteloosheid, zelfhaat en een overweldigend gevoel van hopeloosheid. Ogenschijjnlijk heeft Elizabeth Wurtzel niets te klagen: op haar negentiende kreeg zij voor een van haar artikelen een College Jounalism Award van het tijdschrift Rolling Stone. In 1989 studeerde ze af aan Harvard in de Vergelijkende Literatuurwetenschap en sindsien verleent zij haar medewerking aan Amerika's meest toonaangevende bladen, waaronder de New Yorker. Maar in Het land Prozac, Jong en depressief, doet zij op een onthutsende en heel persoonlijke manier verslag van haar moeilijke strijd tegen de chronische depressie die haar haar hele leven lang al achtervolgt. Haar specifieke vorm van depressie is op veel manieren gerelateerd aan de tijd waarin we leven en de problemen van de jeugd. Elizabeths omstandigheden - haar ouders scheidden toen ze twee jaar oud was, ze werd opgevoed door haar moeder en raakte hopeloos verstrikt in de psychologische oorlog die haar ouders boven haar hoofd uitvochten - zijn voor velen herkenbaar. Elizabeth Wurtzel is een van de eersten die, succesvol, met het middel Prozac behandeld werden. Zij heeft het lef gehad om haar verhaal op te schrijven en zij heeft daarbij haar ouders, haar therapeuten, haar leraren, haar generatie en vooral zichzelf op een schokkende manier uitgetekend. Grote paperback, gelezen maar nog wel in goede staat. Eventuele verzendkost en ( 2,64 indien opengeklapt verzonden, anders pakketpost) voor rekening koper. |
| meer info |
0 reacties:
Een reactie posten